تبليغاتX
هل اتی علی الانسان حین من الدهر -

تفسيرآيات9-5

5-نيكان ازجامي مي مي نوشند كه با عطر خوشي آميخته است.

*كافور درلغت معاني متعددي دارد ويكي ازمعاني معروف آن بوي خوش است وهم چنين گياهي است خوشبو.

*آيه نشان مي دهد كه شراب طهور بهشتي بسيار معطروخوشبواست كه هم ذائقه ازآن لذت مي برد هم شامه.

6-اين از چشكه ي خاصي است كه بندگان خدا ازآن مي نوشندوآن را از هرجا كه بخواهند جاري مي سازند.

*حديثي ازامام محمد باقر(ع)نقل شده كه درتوصيف آن فرمود:

اين چشمه ايست درخانه ي پيامبر (ص)،كه ازآنجابه خانه ي ساير پيامبران ومومنان جاري مي شود.

*در ميان نعمتهاي بهشتي كه در اين سوره آمده است،اولين نعمت شراب طهور معطر خاصي است كه پس از فراغ ازحساب محشر در نخستين گام كه در بهشت مي نهند با نوشيدن اين شراب از اندوه

وناخالصي ،رهايي يابند.

آنها به نذر خود وفا مي كنند،وازروزي كه عذابش گسترده است مي ترسند.

*مستطير به معني گسترده وپراكنده است،واشاره به عذابهاي گوناگون ووسيع آن روز عظيم مي باشد.

*دراين آيه به ذكر اعمال واوصافي كه "ابرار"و"عبادالله"دارندپرداخته است.

8-وغذاي خود رابا اينكه به آن علاقه ونياز دارند به مسكين ويتيم واسير مي دهند.

*اطعام كردن اسيرو يتيم ومسكين توسط ابرار"كه حضرت علي (ع)،حضرت فاطمه(س)،حضرت حسن(ع) وحضرت حسين(ع)مي باشند"ساده نيست بلكه توام باايثار است.

*در حديثي از رسول خدا(ص)مي خوانيم:بااسيران به نيكي رفتاركنيد،مسلمانان هنگامي كه اين سخن را شنيدند گاه غذاي خودرا به اسير داده واورا بر خويشتن مقدم مي شمردند.

9-ماشماراتنها براي خدا اطعام مي كنيم،نه پاداشي ازشما مي خواهيم ونه تشكري.

*دراسلام ارزش عمل به خلوص نيت است وگرنه اعمالي كه انگيزه هاي غير الهي داشته باشندخواه رياكارانه باشد،هيچگونه ارزش معنوي والهي ندارد.

*آيه ي 272 سوره ي بقره مي خوانيم:شما جز براي خداانفاق نكنيد هم چنين درآيه ي 28 سوره ي كهف داريم: باكساني باش كه پروردگار خودرا صبح وشام مي خوانندوتنها ذات اورا مي طلبند.

************

دهر در آينه ي نهج البلاغه!

انسان را بافخر چه كار!او كه آغازش نطفه است وفرجامش مردار گنديده، نه مي تواند روزي خود دهد ونه مي تواند مرگ را دفع كند.

آيا اين انسان همان كسي نيست كه خداوند اورادر تاريكي هاي زهدان وپرده هاي غلاف مانند آفريد.ازنطفه اي ريخته شد-آن گاه به او دلي حفظ كننده

وزباني گويا وچشم بينا بخشيد تا بفهمد وعبرت گيرد،اززشتكاري هاباز ايستد اما چون قد راست كرد وبه نهايت رشد خود رسيد گردن فرازانه روي

برگرداند.

هركس در جاده ي الهي حركت كرد،مسيرش روبه بهشت است وهركس ازان جاده بلغزد مسيرش رو به آتش است.

غلها درگردنهايشان است با زنجيرها كشانيده مي شونددر حميم سپس درآتش افروخته مي شوند.

******

*در بهشت است جويهائيكه ازآب خالص كه دگرگوني ندارد وجويهائيكه ازشيرناب كه موجب لذت وفرح خورندگان است(يعني مثل شراب دنيوي كه

متعفن ومضر وبيهوش كننده مي باشدنيست بلكه خوشبو وگواراوبي ضرروزياد كننده هوش وپاك كننده است.(اشاره به آيه 21 سوره ي دهر)

 

+ نوشته شده در  شنبه سی و یکم شهریور 1386ساعت 10:21  توسط تسنیمی ها:شهرزاد رحیم نژاد،میترا سلیمانی  |