تبليغاتX
هل اتی علی الانسان حین من الدهر - شعری از مهدی سهیلی

اگر در خلوتت نور خدا نیست

                                 تو را دردی بود کان را دوا نیست

خدا در هر دل بیگانه پیداست

                                      ولی بیگانه با او آشنا نیست

یکی گفتا که ایزد در کجا هست؟

                               بدو گفتم که ای غافل کجا نیست؟

خروشی در دل روشن هویداست

                                   ولیکن تیره دل گوید خدا نیست

مگر رخسار خود روشن توان دید

                                 در آن آیینه کاندر وی صفا نیست

تو خود در جبر صاحب اختیاری

                                  که هر پیشامدی کار قضا نیست

به سعی خود توکل را بیامیز

                                  که راه چاره تنها سعی ما نیست

نصیب زر پرستان زرد رویی است

                                      نشان رو سپیدی در طلا نیست

عجب دردی بود دنیا پرستی

                                 که درمانش به قانون شفا نیست

بیا ای خواجه دنیا را رها کن

                                  وگرنه جانت از چنگش رها نیست

به درویشان دلی تابنده دادند

                                که یک دانگش نصیب اغنیا نیست

چه آتش ها که در کاخ ستم ریخت

                                    مگو دیگر اثر در ناله ها نیست

+ نوشته شده در  پنجشنبه بیست و ششم مهر 1386ساعت 19:12  توسط تسنیمی ها:شهرزاد رحیم نژاد،میترا سلیمانی  |